Handbary osłaniają dłonie, klamki i osprzęt przed wiatrem, deszczem, błotem, kamieniami oraz gałęziami. Najbardziej przydają się w enduro, adventure i ATV, ale poprawiają też komfort podczas chłodnych tras. Nie każdy typ zapewnia jednak taką samą ochronę przy upadku.
Przed zakupem trzeba sprawdzić sposób mocowania, średnicę kierownicy i ilość miejsca przy dźwigniach. W kategorii handbary motocyklowe można porównać osłony z tworzywa, konstrukcje wzmacniane aluminium, wersje uniwersalne oraz zestawy do konkretnych motocykli i ATV. Zgodność z kierownicą i swobodne działanie sterowania są ważniejsze niż wygląd.
Otwarte i zamknięte handbary różnią się ochroną
Osłony otwarte, często nazywane listkami, są lekkie i chronią przed pędem powietrza oraz błotem. Zwykle mocuje się je w jednym punkcie. W terenie słabiej osłaniają klamki niż konstrukcje obejmujące także koniec kierownicy.
Handbary zamknięte mają zwykle dwa punkty mocowania i metalowy, często aluminiowy szkielet. Taka budowa zwiększa sztywność i lepiej zabezpiecza klamkę hamulca lub sprzęgła podczas wywrotki. To częsty wybór do enduro, adventure i jazdy po bezdrożach.
Dopasowanie do kierownicy trzeba sprawdzić przed zakupem
Popularna średnica kierownicy w miejscu mocowania to 22 mm, czyli 7/8 cala, ale zestawy uniwersalne mogą obejmować średnice zewnętrzne od 22 do 28 mm. Ważna jest też średnica wewnętrzna końcówki kierownicy, do której trafia rozpierak. Zależnie od systemu spotyka się zakresy około 13,5 do 19 mm, więc przed zakupem najlepiej wykonać pomiar.
Trzeba sprawdzić ciężarki końcowe, przewody, lusterka i miejsce na obejmy. Niektóre zestawy wymagają zdjęcia fabrycznego ciężarka, inne mają własny ciężarek lub dystans. Przy zamkniętych handbarach może być potrzebne otwarcie końca manetki, a po prawej stronie nie wolno dopuścić do tarcia o tuleję gazu.
Montaż wymaga najpierw luźnego ustawienia elementów
Najpierw warto złożyć mocowania bez końcowego dokręcania, ustawić pałąk poziomo i sprawdzić prześwit wokół dźwigni. Dopiero po dopasowaniu obu stron śruby dokręca się według instrukcji producenta. Po montażu należy skontrolować:
- pełny skręt kierownicy,
- swobodny powrót gazu,
- pełny ruch hamulca i sprzęgła,
- dostęp do przełączników,
- widoczność w lusterkach.
Momentów dokręcania nie należy dobierać na oko. Dla jednego z zestawów Barkbusters instrukcja podaje 10 Nm dla śrub M6 i 20 Nm dla M8, ale wartości te dotyczą konkretnego zestawu. Producent zaleca też średnio mocny preparat do zabezpieczania gwintów i ponowną kontrolę śrub po pierwszych 50 km.
Błędy montażowe mogą ograniczyć sterowanie
Najczęstszy problem to osłona ustawiona zbyt blisko klamki albo końca manetki gazu. Nawet lekki kontakt może ograniczyć powrót gazu lub zakres pracy hamulca, dlatego test trzeba wykonać także przy pełnym skręcie kierownicy. Barkbusters zaleca, aby nie jechać, jeśli sterowanie działa nieprawidłowo albo osłona pogarsza widoczność w lusterku.
Ma to również znaczenie prawne. Polskie Prawo o ruchu drogowym wymaga łatwego, wygodnego i pewnego posługiwania się urządzeniami do kierowania i hamowania, a regulamin ONZ nr 60 dotyczy urządzeń sterujących motocykli i motorowerów. Handbar nie może więc przeszkadzać w pracy gazu, hamulca, sprzęgła ani przełączników.
Zestaw musi zawierać komplet mocowań
Handbary różnią się materiałem, sposobem mocowania i zawartością kompletu, od prostych osłon z tworzywa po wzmacniane zestawy z aluminiowym szkieletem i rozbudowane zestawy modelowe.
Przy zakupie trzeba sprawdzić, czy zestaw obejmuje obejmy, rozpieraki, ciężarki i plastikowe osłony. Zestaw bez właściwych adapterów może wymagać dodatkowych elementów. Mocowanie do konkretnego modelu i rocznika zmniejsza ryzyko kolizji z przewodami i klamkami.
